بشارت پیروزی پیش از وقوع؛ تبیین افق‌های آینده‌نگرانه سوره نصر

به گزارش خبرگزاری حوزه، تحلیل‌های ادبی از ساختارِ نحویِ سوره «نصر» نشان می‌دهد که استفاده از اداتِ «إذا» به جای «إذ»، دلالت بر ماهیتِ پیش‌گویانه و آینده‌نگرِ این سوره دارد. بر این اساس، برخی پژوهشگران معتقدند انتسابِ این سوره به رویدادهای سپری‌شده‌ای همچون فتح خیبر، طائف یا حتی پس از فتح مکه، با منطقِ ادبیِ «اگر بیاید» (آینده) سازگار نیست.

جاء فعل ماضی است و معنای آمد دارد نه این که می آید. می گویند هرگاه إذا بر سر آن وارد شود دیگر معنای آمد ندارد، بلکه معنای آینده دارد. یعنی معنایش «هرگاه بیاید» می شود. ولی اگر «إذ» به کار ببرند، همان معنای گذشته را دارد. در اینجا إذا مصرف کرده است و نگفته است: «إِذ جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ»؛ می گوید: «إِذَاجاء».

بنابراین این یاری و این پیروزی که در این سوره ذکر شده است مربوط به آینده است. هرگاه یاری خداوند بیاید و تو پیروز شوی. معلوم می شود مطلب برای آینده است نه برای گذشته. بنابراین تمام کسانی که می گویند نزول سوره مربوط به بعد از فتح خیبر بوده است، کسانی که می گویند بعد از فتح طائف بوده است، کسانی که می گویند بعد از صلح حدیبیّه بوده است، این کسانی که می گویند بعد از فتح مکّه و بعد از حجه الوداع بوده است، اشتباه می کنند.

برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید